Przeżycie wielkości Boga daje nam przeżycie pokory własnej.
Jeżeli przeżyjemy wielkość Jezusa cierpiącego, Syna Człowieczego, którego Bóg Ojciec wywyższył poprzez cierpienie, nie będziemy się bali naszych krzyży w chwili, gdy nas Bóg na nich wynosi.
Jeśli wynosimy się sami – spadamy na zbitą głowę w dół.
Powinniśmy pragnąć, by sam Bóg nas wywyższył poprzez doświadczenia, jakie na nas zsyła.
ks. Jan Twardowski
- ROK DUCHA ŚWIĘTEGO (obraz Pięćdziesiątnicy).
- 100 lecie Niepodległości Ojczyzny - ofiarujmy Jej nasze nawrócenie i czyny pokutne (za tydzień na Sumie kolejna Msza św. o beatyfikację Prymasa Tysiąclecia i za Ojczyznę).
KIOSK: TYGODNIKI: Gość Niedzielny, Idziemy, Niedziela, "Oremus" - na maj. Polecam - książki: "Jakby Nowa Pięćdziesiątnica", "Sprawiedliwi" oraz "Świat naszych uczuć" oraz książkę - "Modlitwy do Ducha Świętego".
ZAPOWIEDZI:
II. Paweł SZADKOWSKI - kaw. z Kędzierówki i Dominika Aleksandra SOLIŃSKA - panna z par. tut.
Karol PODZIEWSKI - kaw. z Przerośla i Agnieszka Adrianna LAMENT - panna z par. tut.
Ks. K. Grzejszczyk
/proboszcz/
Wierzącym wydaje się nieraz, że słabną w wierze, nie mają tej siły, którą mieli kiedyś, że dawniej byli bardziej wierzący, a teraz mniej. Jak rozbudzać w sobie wiarę?
W pierwszym rzędzie trzeba modlić się o wiarę. Skarżymy się, że słabniemy w wierze, ale czy modlimy się o nią? Modlić się o wiarę w Jezusa to modlić się o nadzieję, która zbawia człowieka.
Następnie: czy umiemy dostrzegać Opatrzność Bożą w naszym życiu? Nieraz coś nam dokuczało. Nie chcieliśmy tego, stawialiśmy na głowie, żeby tego nie było. Tymczasem to przyszło i było nam potrzebne, a więc prowadził nas ktoś spoza naszej woli. Zauważmy, ile było takich chwil w naszym życiu, gdy czegoś nie chcieliśmy, bo było straszne, krzywdzące. A jednak po jakimś czasie okazało się, że było to nam potrzebne. Przypominanie sobie, że Bóg jest mądrzejszy od naszej woli – pogłębia naszą wiarę.
Wreszcie, trzeba się włączać w wielki tłum ludzi wierzących w Boga, w tłum, który blisko przez dwa tysiące lat nie utracił instynktu wiary.
ks. Jan Twardowski
ROK DUCHA ŚWIĘTEGO (obraz Pięćdziesiątnicy).
100 lecie NIEPODLEGŁOŚCI - nieśmy Ją w modlitwie.
KIOSK:
TYGODNIKI: Gość Niedzielny, Idziemy, Niedziela, "Oremus" na maj. Polecam - książki: "Jakby Nowa Pięćdziesiątnica", "Sprawiedliwi" oraz "Świat naszych uczuć" oraz książkę - "Modlitwy do Ducha Świętego".
ZAPOWIEDZI:
I.
Paweł SZADKOWSKI - kaw. z Kędzierówki i Dominika Aleksandra SOLIŃSKA - panna z par. tut.
Karol PODZIEWSKI - kaw. z Przerośla i Agnieszka Adrianna LAMENT - panna z par. tut.
Ks. K. Grzejszczyk
/proboszcz/
Co Jezus powyrzucałby z nas - przychodzących do kościoła - uroczystych, pobożnych, pewnych siebie, przyzwyczajonych do tradycji?
Tak jak powyrzucał z dziedzińca świątyni w Jerozolimie barany, gołębie, pieniądze ze stołu bankierów - wyrzuciłby z nas barana pychy i złości, uległego woła lenistwa, trzepocącego się gołębia lekkomyślności, chciwie liczone złotówki.
ks. Jan Twardowski
Strona 174 z 278
poniedziałek i piątek:
po Mszy wieczornej do 19:30
wtorek i czwartek: 17:00-17:50
środa i I piątek miesiąca -
- NIECZYNNA
Neapol nie może pozostać jedynie „pocztówką” dla turystów, ale powinien stać się miejscem budowania konkretnego pokoju – mówił Leon XIV do mieszkańców miasta. Papież wskazał na dramatyczny paradoks Neapolu: rosnącej liczbie turystów nie odpowiada rozwój obejmujący całą wspólnotę. Wezwał instytucje, Kościół i społeczeństwo obywatelskie, by działały razem przeciw nierównościom, bezrobociu, przestępczości i wykluczeniu młodych.
W czternastu katechezach o II Soborze Watykańskim Papież Leon XIV przedstawia Sobór Watykański II jako trwałą „Gwiazdę Polarną” Kościoła, wzywając katolików do ponownego odkrycia jego dokumentów jako żywego przewodnika w głoszeniu Chrystusa, obronie godności człowieka, promowaniu sprawiedliwości i pokoju oraz odnowie Kościoła w wierności Ewangelii.
„Jestem synem św. Augustyna, augustianinem” - tymi słowami Leon XIV przedstawił się światu w dniu wyboru na Stolicę Piotrową. Rok później widać wyraźnie, że duchowość biskupa Hippony nie jest jedynie częścią jego biografii, ale jednym z kluczy do zrozumienia pontyfikatu: Kościoła budującego mosty, szukającego jedności i zakorzenionego w Chrystusie.
Neapol potrzebuje Kościoła, który słucha, troszczy się i wychodzi do ludzi – mówił Leon XIV do biskupów, duchowieństwa oraz osób konsekrowanych. Papież wskazał, że odpowiedzią na zmęczenie, samotność i ciężar posługi ma być troska o życie wewnętrzne, braterstwo i wspólna misja. Wezwał też lokalny Kościół, by był „światłem nadziei” w mieście naznaczonym nierównościami, bezrobociem młodych i kruchością rodzin.
Pierwszy rok Leona XIV na Stolicy Piotrowej przyniósł kilka ważnych zmian na wysokich stanowiskach w Kurii rzymskiej. Ojciec Święty mianował m.in. nowych prefektów Dykasterii ds. Biskupów, Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia oraz prefekta Domu Papieskiego. Powołał też nowego substytuta w Sekcji do Spraw Ogólnych Sekretariatu Stanu.
